Meftûn'a dair notlar...

Bir ihanetin koynunda, Sezarsı bir bakış uzanıyor gözlerimden şairimsi yaşamıma.

Senin için kulaklarını,gözlerini gönlünü yaratanın(1) unutuluşuna mı yazıyorum?Fesbilyan yine düştü hecelerin yıldırım gibi aklıma.

Vurulmuş,yıkılmış bir savaş yurdunun kalıntıları adeta kalp.Çok hasta bu kalp fesbilyan ölümsüzlüğe ölümle bakarcasına ağıt yakar oldu şu yorgun gönül.Geceyi tutamayan, verilen gönle ihanet eden zalim bir mülteciyim gönlümde.Korkuyla umut arasında bocalayan ruhum,hasta kalbime bir şifa el bekler fesbilyan.

İnşirah eylese kalbim, yıkansa nurdan kaplarda, ışık süzmeli sularda.Sen ve senden sonrası var ile yokluk arası gibi fesbilyan.Olmayan kalbim varlığını bilmek,yada bilinen varlığın hastalığına şahit olmak.Varlığım seninle tecelli ediyor yeniden üfleniyor ruhum cismime evvelde olduğu gibi.Sana geliyorum fesbilyan şifa için hasta kalbe deva için..

Sarıl bana fesbilyan inşirah eyle! İnşirah eyle! İnşirah! İnşirah!

Rabbimden bir öğüt,gönlümdekilere bir şifa geldi(2) seninle fesbilyan.Ruhuma bir şifa, kalbime bir nur yağdı fesbilyan.İnşirah eyledi göğsüm!Yokluk yolunda sana bir can geldi fesbilyan.Yer sarsıldı ahımdan gün soldu hicranımdan kimse bilmedi kimse duymadı.Bir rüya görüyordum sözler ülkesinde,sana söylenen her kelimeyi en güzel sözlerin olduğu bir yer burası.Ordan oraya koşturan bir hacer olmuşum fesbilyan’ına cümle arayan.Sıska vucüdum çöpten bedeninle sana aşk taşıyan sevgi kölesi oldum.

…

Sana anlatacaklarım vardı fesbilyan.Bir çocuk kalbi kadar saf ve temizken şu ruhum.Şimdi sana haykırıyorum tüm sözlerimi..Kızma bana fesbilyan senden başka kime gideyim senden başka kime anlatayım bağımlı kılan bu derdimi.Her söylediğim sözün ardından nedensiz yere dilim tutulur kalem ellerimde.

Susuşum bir dilsiz nidasında,ellerimde mecalsiz gülümseme.Bu kalem tek sana yazar , tek seni bilir,sana yakınır tüm yanmış kelimeleri fesbilyan.

Kalemden akan siyah kan, karartır beyaz sayfaları hayatımı kararttığım gibi.

Karanlığa kararlılığa ağlar eğer ağlarsa bu kalem.Karanlığı ban bırak kararlılığı sen al ve bana sana kararlı kıl.Akan kanlar kirletmişse ortalığı ve;

Olurda üzülürsen bir silgi alıp siliver siyah kanları yüzünden fesbilyan!!

Sildiğin yere de aşkı yaz!

Altına da adını yaz!

Kendini ve aşkı birbirine eş yaz!

(1)Mu’minun-78

(2)Yunus-57

Aşk-ı Hakîr(meftûn)

 Gececin kalbinde,bilinmez bir yerdeyim.Ceplerimde aşk kırıntıları kalmış satamamışım kimseye.Yıllardır,yollardır beni böyle yapan ve aşkı ellerimde bayatlamaya bırakan.Bir hüzün okyanusu şu sözlerim.
Bunca zamandır başka yönü kıble bilmiş şu kalem.Kimsesizliğin içinde,duaların ümidinde ümit kesmiş, soğuk bir köşeye çekilmiş,vurulmuş,itilmiş,hakir görülmüş bir haldeyim.

Ellerim duaya kalkmayacak kadar aciz ve isyankar.Alnım secde etmeyecek kadar isyan ediyor şeytandan öte..

Kime bu sitem ve isyan? Niye..?

Biliyorum bu tam bir delilik! Küfre bir ateş yakmak mı yoksa!?

Bir tutamlık bir tutuş istiyorum beklide.Ya da sadece bir söz aslında küçücük bir işaret.İman perdem yırtılıyor sanki,” ALLAH HADDİ AŞANLARI SEVMEZ!”(1) sözü ellerimde bana sitemkar bir bakışla beni kahrediyor.Haddi aşmak istemiyorum ben!Bir işaret istiyorum, göklerden,yerden,sağda,soldan tüm alemden…nasıl olursa olsun bir işaret..!!

Yoksa! Yoksa bıraktı mı beni..!?

Bu sözlerime bu düşüncelerime darıldı mı?

Aklım bir çıkmaza düştü,kalbime kelepçe vurulmuş,ruhum bu bedenden kaçmak için fırsat kolluyor.Gözlerden yaş yerine kan damlıyor kalemin kalbine.

Yalnızım şimdi, yalnızlıktan daha yalnız,acizden daha hakirim, haddi aşanlardan oldum!!

Bir ses geliyor dört bir yandan aklımı yitiriyorum galiba..Sanki etrafımda dönen bir şey var ve bir şeyler fısıldıyor!!!

Fes,fes,fes…Bil,bil,bil…Yan,yan,yan…Bu ne demek.?Aklıma düştü ilk hece,sonraki kalbime,en sonuncusu ruhuma!

Fesbilyan bu sensin,döndün!! döndün işte bırakmadın beni!

“Rabbin seni bırakmadı ve darılmadı”(2) Sen O musun yoksa O’nun hediyesi mi bana?

….

Ah fesbilyan! Deruni bir doğuşla doğuyorum senden,gök kubbeden yıldızların arasından, bir garibin gönlünden,bir hindu’nun serkeş aklından,doğudan batıdan her yerden …düştün aklıma kalbime ruhuma ve sadece kendime…

Sana doğuyorum fesbilyan,Sevda şarkılarının ritimleri hep sana…

Kalemim artık kıblesi seni bildi hep sana yazar fesbilyan!

Yitik sevdalarıma yazar!

Elimde kalmış aşk kırıntılarına yazar!

Aşka yazar!

Sevdaya yazar!

Durmadan yazar!

Hep sana yazar fesbilyan!!!

(1)bakara-190

(2)Duhâ -3


Aşk-ı Hakîr(meftûn)

Fesleğenlerden kan damlıyor zindanlara

Kaç zamandır böyle halim var sevdalarda

Kuşlar ölmek ister, kanayan sularda

Ölümün arsız koynunda, beyhude ruhlarla

Esaret cübbesinde saklanmış güzelliğin

Baharın yalnızlığında sana bakmak ister

Nisanın karanlığında,yağmurun damlasında

Hıçkırıklar biriktiren gökyüzünden kaldırımlara

Sanki hiç büyümemiş gibidir ellerin

Hep küçük bir tutam gül tutar parmakların

Her gülde bir kan damlatır bu zulme

Saat kaça geliyor,yine başladı kan revan

Bilmez misin, ben zulmün aşığıyım

Sana söylenmiş bir türkünün nakaratıyım

Ucu açık kalemin ağzındaki mürekkebim

Bakma bana öyle,başımı yere eğmekten gök usandı

İçerlerden seyret ayazlı sevdamı

Kapat kapılarını,bakma kapı aralığından

Eşiğine düşmüş bir kuru yaprağım ben,

Süpürülüp atılmaya yemin etmiş sonbaharım

Leyla’nın kapısında bekleyen köpeğin gözleriyim

Seni gören her gözde bir uçurumum ben

Yitirilmiş  sevgilinin hülyasında kalmışım ben

Gözü yaşlı bir çocuğun,göz yaşındaki hüznüm ben

Yanan bir mumun ateşindeki pervanelerde

Ellerindeki aşk torbalarındaki güller

Vaktin ipliği saran kara basanlar

Allah’ın bıraktığı bir gönlün aşkı bu

Ah, sevgili! Ölüm korkusunda dillerim

Bir parça zaman çalsam ceplerime ölümden

Yine de biter mi kana kanmış güllere sözler

Bülbülün narasından yağar bu kan yağmurları

Nesin sen sevgili! Bir nur mu yoksa nar mı?

Kana susadı güller, fesleğenlerden akacak yaşlar

Zindan karanlığında boğulan aşıkların üstüne

Gözlerindeki aşkın adına, tüm ölüm günahları sevgili.

meftûn

Sesim gitmiyor,elim tutmuyor tüm bu karanlık günüme…